Kilimanjaro
قله كيبو كليمانجارو
- ارتفاع : 5895 متر (19341 پا)
- مكان : تانزانيا
- برآمدگي : 5885 متر (19307 پا) چهارمين رتبه
- مختصات: 3 ، 4 ، 33 جنوبي 37 ، 21 ، 12 شرقي
- نوع: آتشفشاني لايه اي (Stratovolcano)
- آخرين فوران: در تاريخ ثبت نشده
- آسانترين مسير: راهپيمايي
كوه كليمانجارو با سه قله آتشفشاني به نامهاي Kibo ، Mawensi و Shira كوهي آتشفشاني در شمال شرقي تانزانيا است. گرچه كليمانجارو بيشترين ارتفاع را ندارد، بلندترين كوه منفرد (free standing rise) است كه در جهان وجود دارد. ارتفاع آن از پاي كوه 4600 متر (15100 پا) و شامل بلندترين قله در آفريقا با ارتفاع 5895 متر (19340 پا) است و چشم اندازي زيبا از دشت هاي اطراف دارد.
كليمانجارو كلمه اي ماسائي و به معني صخره بزرگ مي باشد.
بلندترين نقطه Uhurau Peak روي آتشفشان Kibo با ارتفاع 5895 متر (19340 پا) است. پهناي دهانه آتشفشاني Kibo پهناي 5/1 مايل است. Uhuru Peak با بشترين ارتفاع در آفريقا يكي از هفت قله است. اين قله را بار اول Yohanas Kinyala Lauwo ، Hans Meyer آلماني و Ludwig Purtscheller اتريشي در 6 اكتبر 1889 صعود كردند. دو قله ديگر نيز آتشفشان هاي خاموش هستند : Mawenzi (5149 متر ، 16890 پا)، سومين قله بلند در آفريقا (بعد از كوه كنيا) و Shira (3962 متر، 13000 پا). گردنه Yohanas پس از Lauwo به اين نام خوانده شد.
براي صعود به Mawenzi نياز به داشتن مهارتهاي صعود در برف و يخ است. صعود به قله Uhuru نسبتاً آسان است، با اين حال زمان زيادي بايد صرف هم هوايي شود تا از بيماري ارتفاعات جلوگيري شود. سه مسير راحت Maragu ، Rongai و Machame را شخصي با سلامتي خوب مي تواند بالا رود و نيازي به تجربه كوهنوردي ندارد. بسياري از كساني كه بالا مي روند مراقبت هاي پيشگيري از ارتفاع زدگي را به كار مي گيرند كه براي جلوگيري از سردرد كه بسياري از كوهنوردان به آن دچار مي شوند بسيار مناسب است. كساني كه مسير Maragu را مي پيمايند معمولاً 4 -5 روز صعودشان طول مي كشد. كلبه هايي با امكانات پخت غذا، حمام و گاهي برق در پايان هر روز پيمايش در دسترس است؛ هر چند كه اين كلبه ها از ژانويه 2007 غير از ارتفاعات پايين بي استفاده اند و كوهنوردان بايستي كمپ بزنند. در قسمت انتهايي صعود، از پناهگاه كيبو در 4720 متري (15500 پايي) تا قله، معمولاً در شب پيموده مي شود. چون شن ها به يكديگر يخ زده هستند و صعود را بسيار راحت تر مي سازند. به نقطه گيلمن (Gilman) روي لبه دهانه كه حدود 5/1 ساعت تا Uhuru راهپيمايي دارد حدود ساعت 5 تا 6 صبح مي رسند؛ كساني كه انرژي ادامه دادن دارند مي توانند با طلوع خورشيد و گرم شدن هوا تا uhuru بروند.
مسير ديگر وسترن بريچ (Wetern Breach ) است كه فني تر است. سالانه تقرباً 15000 نفر سعي مي كنند به اين كوه صعود كنند كه 40% آنان به قله مي رسند.
در قله تابلويي از طرف حكومت تانزانيا نصب شده است كه در آن به انگليسي نوشته شده است: «تبريك، شما روي قله Uhuru تانزانيا در ارتفاع 5895 متري هستيد. بلندترين نقطه آفريقا، بلندترين كوه منفرد جهان. يكي از بزرگترين آتشفشان هاي جهان. خوش آمديد.»

تابلو با برچسب هاي كوهنورداني كه خواسته اند اثري از خود بر قله به جاي بگذارند پوشيده شده است. نزديك اين تابلوي مشهور جعبه اي حاوي دفتر يادبودي هست كه بسياري از كوهنوردان آن را امضا كرده اند. از ژانويه 2007 اين جعبه برداشته شده يا مدفون شده است.
به دليل موقعيت استوايي و ارتفاع زياد اين كوه، كوهنوردان تقريباً هر نوع آب و هواي روي زمين را مي توانند طي پيمايش به قله تجربه كنند. قله نيز سراسر سال پوشيده از برف است.
قله كليمانجارو تحت پوشش شبكه تلفن موبايل GSM است كه سرويس دهنده آن Vodacom است. زماني اين كوه بلندترين نقطه جهان براي آنتن دهي موبايل بود حال China Mobile قله اورست را كه بلندترين نقطه جهان است آنتن دهي مي كند.
با اينكه كليمانجارو غير فعال است از دهانه آن در قله اصلي كيبو گاز بيرون مي آيد. دانشمندان در سال 2003 به اين نتيجه رسيدند كه مواد مذاب فقط 400 متر (1300 پا) زير دهانه قله است. گرچه انتظار فعاليت جديدي نمي رود، ترس از فوران آتشفشان وجود داردغ فوران عظيمي مانند فوران كوه سنت هلن در سال 1980. كيبو در گذشته چندين شكستگي و ريزش داشته است كه شكاف غربي آن را ايجاد كرده است. گرچه در تاريخ فوراني ثبت نشده است، راهنمايان محلي از فعاليتي حدود 170 سال پيش صحبت مي كنند.
كوه كليمانجارو از هوا ، و كوه مرو Meru در پشت آن
نمايي از kibo ، Mowenzi ، Shira و Meru در زمينه دور
نمايي نزديكتر از Kibo
شرايط كنوني
گرچه آتشفان به نظر در درون خاموش مي آيد، وقايع بالاي كوه توجه جهاني را جلب كرده است. يخچالهاي بالاي كوه عقب نشيني كرده است و حجم اخيرترين كلاهك يخي 80% كم شده است. در سال 2002، لوني تامپون از دانشگاه ايالت اوهايو پيش بيني كرد كه يخهاي بالاي بلندترين قله آفريقا بين سالهاي 2015 تا 2020 محو خواهد شد. در سال 2007، تيمي از دانشمندان اتريشي از دانشگاه اينسبورگ پيش بيني كردند كه كلاهك يخي سال 2040 از بين خواهد رفت، اما به خاطر شرايط آب و هوايي محل روي شيب ها يخ بيشتري باقي خواهد ماند. مقايسه اي از نتايج ثبت شده قطر يخ اين نظريه را ارائه مي دهد كه شرايط در حال عقبگرد به 11000 سال پيش است. مطالعات اخير فليپ موت از دانشگاه واشنگتن امريكا و جورج كيسر از دانشگاه اينسبورگ اتريش نشان مي دهد كه آب شدن كلاهك يخي كليمانجارو نه بر اثر گرم شدن هوا بلكه به خاطر تشعشعات خورشيدي است. از ژانويه 2006 مسير وسترن بريچ را حكومت تانزانيا بسته است، چون چهار نفر در كمپ (Arrow Glocier) بر اثر زمين لغزش كشته شدند. گفته مي شود زمين لغزش در اثر عمل يخ زدگي در نواحي است كه بطور دائم يخ زده نيست.
عقب نشيني يخچالها در نزديكي قله
پس از اينكه مسير وسترن بريچ در ژانويه 2006 بسته شد، بسيار از گروههايي كه اين مسير را براي صعود انتخاب كرده بودند مسير ليموشو – بارافو (Lemosho/Barafu) را به جاي آن برگزيدند. همانند مسير وسترن بريچ، اين مسير به طرف غرب شروع مي شود و از شيرا ريج (Shira Ridge) به طرف لاواتاور (Lava Tower) مي رود. به جاي رفتن به كمپ ارو گلوسير و شكاف، اين مسير به طرف لبه جنوبي كيلي (Kili) وبه سمت كمپ بارافو مي رود. از كمپ بارافو در ارتفاع 4633 متري (15200 پا) پيمايش شبانه به طرف قله شروع مي شود.
مسيرهاي صعود
چندين راه براي صعود به كليمانجارو وجود دارد كه بطور رسمي اجازه داده شده است:
Machame
Marangu
Rongai
Londorossi Lemosho
Umbwe
Mweka (فرود فقط)
مسير Machame طبق شرايط 2006 در اينجا شرح داده شده است. اين مسير بطور متوسط 6 تا 7 روز طول مي كشد.
كمپ ها و پناهگاه هاي مسير (با ارتفاعاتشان) به صورت زيرند:
Machame Gate (شروع راهپيمايي) (1738 متر- 5718 پا)
Machame (3018 متر – 9927 پا)
Shira (3756 متر – 12355 پا)
Barranco (3972 متر – 13066 پا)
Karanga (كمپ انتخابي – براي صعود 6 روزه استفاده مي شود)
Barafu (كمپ مرتفع قبل از قله) (4633 متر – 15239 متر)
Mweka (فرود) (3102 متر – 10204 پا)
Mweka Gate (پايان راهپيمايي) (1649 متر – 5423 پا)
(ارتفاعات داده شده از GPS گرفته شده و تا چندصدپا بي خطا هستند.)
جنگل در طول مسير صعود Marangu
يكي از مزاياي مسير Machame صعود سريع به ارتفاع نسبتاً زياد (تقريبا 10000 پا يا 3040 متر) است و صعودي كوتاه به پناهگاه Lava Tower (4560 متر يا 15000 پا) قبل از برگشت به كمپ Barranco (3870 متري يا 12700 پايي) در همان روز است. صعود از شيب اوليه نيز به هم هوايي كمك مي كند. مسير Machame از Machame Gate شروع مي شود و بطرف جنگلهاي باراني كه گياهاني انبوه، مسيري گل آلود و شيب كوتاهي دارد بالا مي رود. اولين كمپ Machame است كه درست بعد از درختاني انبوه در منطقه اي از درختچه هاي كوتاه ولي انبوه قرار دارد.
دومين روز در ميان درختان و بوته هايي كه بتدريج كم و پراكنده مي شوند و به طرف شكارگاه ادامه مي يابد. خزه هاي آويزان بديع و زيبا اغلب درختان را مي پوشاند و فضايي رويايي بوجود مي آورد. روز با رسيدن به كمپ Shira تمام مي شود. اين كمپ در جلگه اي كوچك در شكارگاهي مرتفع قرار دارد و چشم انداز آن در شمال غربي كوه Kibo و در شرق كوه Meru است. كلاغ هاي گردن سفيد را در طول روز مي توان ديد. همچنين مجموعه اي از غارهاي كوچك هستند كه فاصله كمي با كمپ دارند و به نام غارهاي Shira معروفند.
روز سوم از شكارگاه شروع مي شود و به سمت بيابان آلپي با درختان كم و صخره هاي بيشتر ادامه مي يابد. بلندترين نقطه در اين مكان Lava Tower است كه پس از آن راهي به طرف دره Barranco فرود مي آيد. در اين ناحيه گياهان بيشتري وجود دارند مخصوصاً ناحيه قبل از كمپ. اين منطقه نيز «باغ سنشياس» ناميده مي شود كه داراي گياهان سنشياس بسيار زيادي است. گياهان لوبليا نيز وجود دارند.
روز چهارم با صعود از ديوار Barranco شروع مي شود كه در اصطلاح كوهنوردي درگيري دست و پا دارد. بالاي ديواره چشم اندازي جذاب از كيبو و زمينهاي اطرافش به چشم مي خورد. راه مالرو با بخشهاي بالا و پايين زيادي و در عرض نهرها و جويبارهاي كوچك ادامه مي يابد و سرانجام رودخانه كارانگا را به سوي كمپ كارانگا (Karanga) قطع مي كند.
باغ سنشياس با قسمتي از كيبو در زمينه
روز پنجم مسير به طرف بالا و عرض ناحيه اي صخره اي ادامه مي يابد و در كمپ مرتفع بارافو تمام مي شود. گياهان بسيار كمي در زمينهاي غيرمسكوني يافت مي شود و صخره هاي رسوبي زمين را مانند آينه هاي شكسته پوشانده است. (نكته – در راهپيمايي 6 روزه كمپ كارانگا حذف مي شود و كوهنوردان مستقيماً در همان روز به بارافو مي روند.)
صعود به قله معمولاً صبح بسيار زود روز ششم شروع مي شود (تقريباً نصف شب). همچنين براي مسير Umbwe ، Barafu كمپ پيش از قله محسوب مي شود. معمولا صعود به قله 5 تا 7 ساعت طول مي كشد كه كوهنوردان از چراغ پيشاني و لباس صعود زمستاني استفاده مي كنند. اولين كيلومترشمار (Milestone) Stella Point است (5685 متر يا 18652 پا) كه روي لبه دهانه است. پس از Stella Point ، راه مالرو حدود 30 دقيقه ديگر ادامه مي يابد تا به قله Uhuru مي رسد.
راه برگشت به Barafu تقريباً 4 ساعت طول مي كشد. بعضي كوهنوردان شيب را با شنسكي پايين مي آيند كه روي شن با سرعتي متوسط مي لغزند.
از Barafu كوهنوردان استراحت كوتاهي دارند و سپس به طرف بيابانهاي آلپي پايين مي آيند، شكارگاه را پي مي گيرند تا به كمپ Mweka مي رسند.
روز هفتم و روز آخر راهپيمايان از درون جنگل هاي مرطوب به Mweka Gate ادامه مي دهند. گله هاي ميمون كلوبوس (ميمون هاي سياه و سفيد بي شست) در تراكم زياد در مسير ديده مي شود.
شرح سفري از مسير Machame در اين سايت وجود دارد:
http://www.summitpost.org/trip-report/169501/kilimanjaro-climb-2004-june-machame-route.html
گزارش سفر مسير Machame را اينجا مي توانيد ببينيد:
http://www.perrochon.com/photo/Tanzania/kilimanjaro/
شرح سفر مسير Londorossi Lemosho را در اين سايت ملاحظه كنيد:
http://www.kelinman.tv/sys-tmpl/door
پارك هاي ملي ناحيه كليمانجارو
پارك ملي كليمانجارو 753 كيلومتر مربع از كوهستان را پوشش مي دهد و جزو ميراث جهاني يونسكو است.
پارك ملي Amboseli ، كنيا كه در طرف شمالي كوهستان است.
پارك ملي Tsavo ، كنيا كه در شرق است.
پارك ملي Arusha كه در همسايگي كوه Meru است.
ترجمه و تنظیم از محبوبه خبوشانی
برگرفته از سايت ويكي پديا (دانشنامه آزاد) انگليسي:
http://en.wikipedia.org/wiki/Mount_Kilimanjaro