 |
بلندترین قله های جهان |
تقسيم بندي ميان كوهي با چند قله و كوههاي جدا هميشه مشخص نيست (بلندترين قله هاي پيموده نشده را ملاحظه كنيد). يك روش مشهور و دروني براي تشخيص كوهها از قله هاي فرعي، بوسيله بلندي آنها از بلندترين خط الراسي كه به قله اي بلندتر متصل مي شود است. اندازه اي كه برآمدگي توپوگرافي يا صعود دوباره (re-ascent) ناميده مي شود (قله بلندتر قله والد (Parent Peak) ناميده مي شود. تعريف عمومي كوه (Mountain) قله اي با برآمدگي 300 متر (1000 پا 10 برابر طول طناب قراردادي) است. به عبارت ديگر برآمدگي نسبي (برآمدگي / ارتفاع) (معمولاً 7-8 درصد) براي اين استفاده مي شود كه هرچيزي را با مقياس بزرگتر در رشته كوههاي بلندتر منعكس كنند. فهرست بلندترين كوهها، بلندترين 100 قله را با حداقل 500 متر برآمدگي، تقريبا برآمدگي نسبي 7% ، رتبه بندي مي كند. اشكال رتبه بندي بر اساس برآمدگي اين است كه ممكن است كوههاي مشهور كه از طريق خط الراسي مرتفع به قله اي بلندتر متصل ميشوند در اين فهرست حذف شوند، مانند Eiger يا Nuptse . اين چنين كوهها و قله هايي در فهرست آمده اند اما شماره گذاري نشده اند. غيرمتعارف ترين مثال Ulugh Muztagh در تبت است كه معمولا 7723-7 يا 7754 متر ذكر مي شود، اما به نظر مي رسد فقط 6973 يا 6987 متر ارتفاع داشته باشد. بسياري كوهها در كاراكورام بيش از 100 متر در نقشه ها متفاوتند در حاليكه اندازه هاي بسيار كامل اورست از 8844 تا 8850 متر است. اين ناهمگوني غيردقيق بودن ارتفاعات فهرست شده را نشان مي دهد. گرچه بعضي از قسمت هاي جهان، مخصوصاً قسمت هاي كوهستاني، هركز در نقشه ثبت نمي شوند، بعيد به نظر مي رسد كه هر كوهي در اين ارتفاع از نظر خارج شود، همچنين با اينكه ماهواره ها فقط مي توانند براي اندازه گيري ارتفاعات مكان هاي غيرقابل دسترس استفاده شوند، با اين حال ارتفاعات و يا برآمدگي ها ممكن است تغيير داده شوند، بطوري كه ترتيب فهرست ممكن است تغيير كند و حتي كوههاي «جديد» وارد فهرست شوند. به خاطر صحت اطلاعات، در اين فهرست تمام قله هاي بالاي 7200 متر ذكر شده است. بصورت قراردادي كوهها بر اساس ارتفاعشان از سطح دريا رتبه بندي مي شوند. راه ديگر اندازه گيري ارتفاع از بالاي پايه محاط آن است. تعريف دقيقي از پايه محاط در دست نيست، اما كوه مك كينلي، كليمانجارو و نانگا پاربات موردهاي مناسبي براي بلندترين اندازه ها به اين روش هستند. اين مفهوم مي تواند كوههاي جزيره اي كه ارتفاعشان از سطح دريا سنجيده مي شود در بر گيرد. Manua Kea با 10200 متر (33500 پا) از سطح اقيانوس، بلندترين كوه جزيزه اي جهان است. توزيع جغرافيايي اكثر كوههاي فهرست در رشته كوههاي هيماليا و كاركورام قرار دارد. در حقيقت تمام قله هاي بالاي 7000 در جهان در آسياي مركزي قرار دارند؛ در مستطيلي كه Noshaq (7492 متر) روي مرز افغانستان- پاكستان در غرب آن، و , Tomur Feng)Peak Jengish Chokusu( (7439 متر) در قرقيزستان – شين چانگ در ضلع شمالي، Gongga Shan (Minya Konka) (7556 متر) در سيشوان در شرق و Kabru (7412 متر) در سيكيم- نپال در ضلع جنوبي آن قرار دارد. مكان بلندترين كوهها روي تصوير ماهواره اي همنهشته آسياي مرتفع در زير نشان داده شده است. اعداد رتبه بندي فهرست را نشان مي دهد. براي وضوح بيشتر، قله هاي كوتاه كه تحت پوشش قله هاي بزرگتر هستند بيرون از تصوير گذاشته شده اند. نواحي كادر شده آنهايي هستند كه بيشترين تراكم قله را دارند و دو تصوير بزرگ جداگانه شده اند تا تمام قله ها را نشان دهند.
مكان قله ها در هندوكش و كاراكورام
مكان قله ها در هيماليا نپال
|
